บทที่ 2 เซียนหญิงหลิวหลี

บทที่ 2 เซียนหญิงหลิวหลี

ความเย็นยะเยือก...แรงสั่นสะเทือน...

ในความมืด หลี่มู่หยางค่อย ๆ ฟื้นสติขึ้นมาอย่างฉับพลัน

นี่ฉันอยู่ที่ไหนกัน?

เมื่อเขาลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นทำให้หลี่มู่หยางรู้ทันทีว่าสภาพแวดล้อมของเขาเปลี่ยนไป

ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในกระท่อมมุงฟางของศิษย์นอกแห่งนิกายหลอมมาร อีกต่อไป แต่กลับมานั่งอยู่บนรถม้าที่เคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าบนเส้นทางภูเขา

คนขับรถม้าสวมหมวกงอบ ร้องเพลงพื้นบ้านสำเนียงทางตะวันตกเฉียงเหนือพลางควบม้า

นี่เป็นรถม้าขนผักผลไม้ ในส่วนท้ายรถที่เปิดโล่งเต็มไปด้วยผักผลไม้มากมาย รวมถึงไหเหล้าขนาดใหญ่หลายใบ

และหลี่มู่หยางในตอนนี้ก็นั่งอยู่กลางกองผักผลไม้เหล่านั้น ร่างกายโยกไปมาตามแรงสั่นของรถม้า

นี่เราทะลุมิติมาอีกแล้ว?