เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 น่าเห็นใจหัวอกพ่อตาทั่วหล้า
ภายในห้องประชุมอันพังยับเยินของวินเทอร์เฟล กำแพงที่เคยถูกมังกรดำทำลายยังคงไม่ได้รับการซ่อมแซม และนี่ก็นับเป็นห้องประชุมที่ดีที่สุดของวินเทอร์เฟลในเวลานี้แล้ว
ปีศาจชั้นสูงตนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ รอบข้างมีเพียงเทียนไขแสนเรียบง่ายเป็นเครื่องให้แสงสว่าง วินเทอร์เฟลที่สูญเสียแกนดันเจี้ยนไป เวลานี้ตกอยู่ในความมืดมิดโดยสมบูรณ์
“ไม่รู้จัก” ปีศาจชั้นสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กล่าวด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
“อะ...อะไรนะขอรับ?” ปฏิกิริยาแรกของเจ้าเมืองหัวหอมคือสงสัยว่าตนฟังผิดไปหรือไม่ จึงเอ่ยถามซ้ำ
“ประเดี๋ยวก่อน ท่านอเล็กซานเดอร์ หากท่านกับท่านเชอร์ล็อกไม่รู้จักกัน เหตุใดก่อนหน้านี้ท่านจึงแสดงท่าทีให้ความสำคัญกับท่านเชอร์ล็อกถึงเพียงนั้นเล่าขอรับ?”
“หากจะกล่าวให้ถูกต้องก็คือ ท่านเชอร์ล็อกผู้นั้นไม่รู้จักข้า แต่ข้ารู้จักเขา หรือจะบอกว่าเคยได้ยินเรื่องของเขาก็ได้” อเล็กซานเดอร์ซึ่งนั่งซ่อนตัวอยู่ในความมืดกล่าวต่อ