กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 ข้าว่าเจ้าฝีมืออ่อนนัก
หลางเมี่ยรู้สึกว่าตนเองอาจยังตื่นไม่เต็มตา อารมณ์ของเขาขึ้นลงเสียเหลือเกิน
เมื่อไม่นานมานี้ เขายังยืนอยู่ในโถงรับผู้ใช้ประตูเคลื่อนย้าย จินตนาการว่าวันหน้าจะได้เป็นท่านลอร์ดใหญ่ และถูกดัดแปลงให้กลายเป็นปีศาจชั้นสูงชั่วร้ายที่มีตุ่มหนองขึ้นเต็มตัว
แต่ผ่านไปได้ไม่นาน เขาก็ถูกภูตดิน ก็อบลิน และโคโบลด์จำนวนมากรบกวนไม่หยุดหย่อน คนพวกนี้ไม่เพียงไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงกระซิบของเทพโบราณ แต่ยังพร่ำเพ้อเหลวไหลราวกับคนเสียสติอีกด้วย
กระทั่งพวกผิวเขียวหนึ่งพันตนที่ติดอาวุธครบมือและไม่ได้รับผลกระทบจากเสียงกระซิบของเทพโบราณปรากฏตัวขึ้น หลังจากสังหารพวกมันไปพักหนึ่ง หลางเมี่ยก็เริ่มลำพองใจ