เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 อย่าใช้พลังเวทสิ้นเปลือง
“ครืด ๆ ……”
ภูตดินตนหนึ่งซึ่งตัวใหญ่กว่าภูตดินที่เทพโบราณฟักออกมาแล้ว ดวงตาแดงก่ำ พุ่งเข้าใส่ฉูเหอที่ขวางอยู่ตรงประตู
โล่ทรงว่าวขนาดใหญ่หลายบานกับโล่สี่เหลี่ยมแบบมาตรฐานที่วินเทอร์เฟลจัดหาให้ ถูกตั้งขวางไว้ตรงประตูห้องควบคุมจนแทบปิดสนิท ภูตดินยืนเบียดกันอยู่หลังโล่ ถือดาบสั้นแล้วหลับตาแทงออกไปตามช่องว่างระหว่างโล่
ต้องยอมรับว่ากลยุทธ์แบบนี้ของผู้เล่นได้ผลดีทีเดียว อย่างน้อยก็ยันไว้ได้สิบนาทีเศษแล้ว โดยแนวป้องกันยังไม่ถูกตีแตก
ภายในห้องควบคุม ภายใต้สายตาตะลึงอ้าปากค้างของภูตดินที่อยู่ข้าง ๆ วิศวกรรมเชือกป่านกำลังถือเครื่องมือขยับตรงนั้นทีตรงนี้ที จากนั้นก็เริ่มเตะเครื่องจักรอย่างแรง หรือไม่ก็ใช้เครื่องมือเคาะมัน
“เรียบร้อย!”