เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 รวมอาหารและที่พักก็นับว่าถึงขีดสุดแล้ว
“เจ้าคือผู้ประกันตัวของนางงั้นรึ?” ภูตดินกวาดสายตามองเชอร์ล็อกตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา
“กรอกข้อมูลในใบคำร้องให้เรียบร้อย แล้วไปจ่ายค่าประกันตัวที่ตรงนั้น”
“ท่านเชอร์ล็อก...” เอเวลินมองเชอร์ล็อกที่อยู่ตรงหน้าด้วยดวงตาคลอเบ้า
“ชู่ว ไม่ต้องกลัว” เชอร์ล็อกยกนิ้วขึ้น พลางกล่าวกับเอเวลินด้วยน้ำเสียงที่ไม่อนุญาตให้โต้แย้ง จากนั้นยื่นมือไปดึงเอเวลินให้ลุกขึ้น
ส่วนโซ่ตรวนที่ข้อมือของเอเวลินนั้น เชอร์ล็อกเพียงแค่จัดวางซ้อนกันอย่างเรียบร้อย แล้ววางไว้บนโต๊ะ
เจ้าหน้าที่ภูตดินผู้นั้นมองดูการกระทำของเชอร์ล็อกอย่างมึนงง ก่อนจะตะโกนออกมาทันทีว่า:
“เจ้าทำอะไรของเจ้าน่ะ? จะพาผู้ต้องหาไปไหน? จ่ายค่าประกันตัวก่อน! ไปจ่ายค่าประกันตัวที่นั่น!”
“ข้าไม่ได้นำค่าประกันตัวมา ตามที่ข้ากล่าวไปเมื่อครู่ ข้าแค่มาพาตัวนางกลับไป” เชอร์ล็อกขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางกล่าวว่า:
“ข้าพูดไม่ชัดเจนพอหรือไร?”