เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 สร้างดันเจี้ยน
[parial: ฉันแค่ไปยืนเหม่อหน้าบ้านคนอื่น ค่าชื่อเสียงก็ติดลบแล้ว...]
[l ชิงจือเจี้ยนจู๋: ฉันเตรียมชุดประดับของเจ้านกสองขาไว้ครบเซ็ตแล้ว ธงศึกกิลด์ หมวกเหล็กเฉพาะตัว หัวชนติดอก แม้กระทั่งบอลอุดปากกับผ้าปิดตา...]
[ปิงถังเกาจื่อ: จากที่ล้มเหลวเท่านั้นถึงจะหักชื่อเสียง กลายมาเป็นไม่สนว่าล้มเหลวหรือไม่ก็หักชื่อเสียงเหรอ?]
[หร่วนถังเม่ยจื่อ: ฉันเพิ่งเตรียมจะหาผู้เล่นภูตดินพาฉันลงดันเจี้ยนภารกิจ พวกนายก็เพิ่มความยากของดันเจี้ยนภารกิจแล้วเหรอ? ทำไมรู้สึกเหมือนรังเกียจที่พวกเรายังตายกันไม่เร็วพอเนี่ย? บัดซบเอ๊ย!]
[เอ้อร์ปี่เจียนจื่อ: มังกรล่ะ? มังกรดำตัวเบ้อเริ่มก่อนหน้านี้ล่ะ?]
…………
เชอร์ล็อกอ่านความเห็นส่วนใหญ่จนจบ แล้วถือโอกาสเปิดดูกระทู้อื่นๆ ไปด้วย เช่น กระทู้ที่ [หมาป่าอเมริกา] แบ่งปันกลยุทธ์การต่อสู้ด้วยอาวุธระยะประชิด ความทะเยอทะยานของ [กางเกงในจะสู้ตายกับนาย] ที่หวังจะเปิดร้านอาหารในดันเจี้ยนอาณาจักรนิรันดร์ในอนาคต เป็นต้น
หลังจากดูกระดานสนทนาอยู่ครู่หนึ่ง เชอร์ล็อกก็ลุกขึ้นยืน จากนั้นเดินมุ่งหน้าออกไปข้างนอก
“ท่านเชอร์ล็อกครับ?” บรูเอ่ยถามด้วยความสงสัย