กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111 ฉันกำลังทำอะไรอยู่?
ในห้องโถงกว้างขวาง โคมเทียนส่องสว่างด้วยเวทมนตร์แขวนอยู่บนผนังหินหยาบ
กำแพงที่ก่อขึ้นจากก้อนหินสะท้อนเงาร่างยืดยาวทีละเงา เสียงพูดคุยอึกทึกปะปนกันจนท้ายที่สุดกลายเป็นเสียง【หึ่ง ๆ ๆ】ที่ฟังไม่รู้เรื่อง ราวกับมีฝูงแมลงวันบินว่อนอยู่ทั่วห้อง
แสงเวทมนตร์ที่จำลองเป็นเปลวเทียนส่องลงบนโครงกระดูกที่สวมเสื้อคลุมสีเทา ใบหน้ากะโหลกที่มีเหลี่ยมมุมชัดเจนเผยให้เห็นแสงเงาอย่างกับในตำราเรียน
ทว่าเมื่อกล้องค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้เบ้าตากลวงโบ๋ของโครงกระดูก ราวกับว่าจะสัมผัสได้ถึงอารมณ์บางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้จากเบ้าตากลวงคู่นั้น...
“โครงกระดูกนี่กำลังร้องไห้อยู่หรือเปล่า?”