เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ประชากรแห่งอาณาจักรนิรันดร์ภักดีอย่างยิ่ง
เบ้าตาอันว่างเปล่าของเสวียป้าสั่นไหวไม่หยุด สิ่งที่เผยออกมาจากเบ้าตาคู่นั้นคือความตกตะลึง ความไม่เข้าใจ และความโกรธราวกับถูกเหยียดหยาม
“ท่านเชอร์ล็อก บางทีท่านอาจยังไม่ได้อ่านประวัติของข้าอย่างละเอียด ในปีแรกที่เข้าเรียน ข้าก็เชี่ยวชาญการอัญเชิญและควบคุมทหารโครงกระดูกแล้ว พอปีที่สิบ ข้าสามารถควบคุมกองทัพโครงกระดูกที่มีจำนวนกว่าร้อยตนได้ พอปีที่ยี่สิบ ข้าก็เริ่มศึกษาศาสตร์เวทสายอันเดดที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น นับแต่นั้นก็มีบทความวิชาการด้านอันเดดปีละฉบับตีพิมพ์ใน…”
เสวียป้าเริ่มพูดอย่างรวดเร็วยิ่ง แต่ไม่นานเชอร์ล็อกก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะ
“ไม่ มิใช่ปัญหาในด้านนั้น ข้าไม่เคยกังขาในทักษะเฉพาะทางของเจ้าแม้แต่น้อย ในฐานะลิชตนหนึ่ง ผลงานที่เจ้าสร้างมาคู่ควรกับคำว่าอัจฉริยะที่พันปีจะพบสักครั้งอย่างแน่นอน แต่ในด้านจิตใจที่พร้อมรับใช้และอุทิศตนเพื่ออาณาจักรนิรันดร์ เจ้ายังทำได้ไม่ดีพอ”