เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360
"ในเขตอำเภอจื่อหยาง มีคนอย่างพวกเจ้ามากหรือไม่?" ลู่หยานถาม
"มีมากขอรับ บางคนหลบหนีไปได้ตอนที่พวกมือปราบบุกโจมตีค่ายโจร ส่วนบางคนถูกจับได้แล้วก็ถูกปล่อยตัวออกมา เมื่อไม่มีที่ไป ทุกคนจึงได้แต่พเนจรไปทั่ว"
"คนที่ถูกจับแล้วปล่อยตัวออกมาอย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าเพิ่งถูกจับได้ไม่นานมิใช่หรือ เหตุใดถึงได้รับการปล่อยตัวเร็วเพียงนี้?"
"เรื่องนี้ต้องขอบคุณนายอำเภอคนก่อนของอำเภอจื่อหยาง นายอำเภอจวงผู้นั้นขอรับ เขาสังหารเพียงหัวหน้าค่ายโจรของแต่ละแห่ง ส่วนคนอื่น ๆ หลังจากริบเงินและข้าวของมีค่าทั้งหมดไปแล้ว ก็ปล่อยตัวออกมาจนหมด คำพูดของเขาคือ พวกเรามีคนมากมายขนาดนั้น หากขังไว้ในคุกก็สิ้นเปลืองพื้นที่ ทั้งยังต้องจัดหาอาหารให้พวกเราอีก เป็นการสิ้นเปลืองเกินไป เขาจึงปล่อยพวกเราออกมา ปล่อยให้เป็นตายร้ายดีตามยถากรรม"