เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345
"เหตุใดเจ้าถึงให้นางอยู่ต่อ?" ลู่หยานมองเย่หลี
"เจ้าไม่อยากให้นางอยู่หรือ?" เย่หลีมองลู่หยานพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
"หากนางเพียงต้องการมาพักที่โรงเตี๊ยม ข้าย่อมยินดีให้นางพักอยู่แล้ว แต่เจ้าก็ได้ยินคำพูดของนางเมื่อครู่แล้ว ตอนนี้เจ้ารั้งนางไว้เช่นนี้ จะทำให้นางเข้าใจผิดเอาได้"
"เข้าใจผิดเรื่องอะไร?"
"เข้าใจผิดว่า... ข้าตกลงรับนางไว้แล้ว"
"นั่นมิใช่เรื่องดีหรอกหรือ?" เย่หลียิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม "น้องสาวซิงเหยาทั้งงดงามและรู้ความ เจ้ามีสาวงามอยู่เคียงข้างเพิ่มอีกคนหนึ่ง ไยจึงไม่ชอบเล่า?"
"นี่ไม่ใช่เรื่องชอบหรือไม่ชอบ" ลู่หยานส่ายหน้า "เจ้าก็ได้ยินคำพูดของนางเมื่อครู่แล้ว นางเพียงต้องการตอบแทนบุญคุณ เพราะบุญคุณเพียงครั้งเดียวกลับต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตเข้าแลก เรื่องนี้ไม่ยุติธรรมกับนาง"