เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 343
"เช่นนั้นพวกเรายังจะออกเดินทางพรุ่งนี้อีกหรือ?" เสิ่นคั่วถาม
เขาเองก็รู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจเช่นกัน โอกาสทองที่จะร่ำรวยมหาศาลเช่นนี้ ตลอดชีวิตอาจพบเจอได้ไม่กี่ครั้ง หากพลาดโอกาสครั้งนี้ไป เกรงว่าชั่วชีวิตเขาคงไม่อาจปล่อยวางเรื่องนี้ได้
"เจ้าไม่อยากไปหรือ?" อู๋ซินเหลือบมองเขา
"ข้าก็แค่รู้สึกเสียดายเท่านั้น" เสิ่นคั่วกล่าวอย่างกระอักกระอ่วน
"เสียดายแล้วจะทำอะไรได้?" อู๋ซินกล่าว "กำหนดเวลาปฏิบัติภารกิจที่องค์หญิงประทานให้พวกเรามีเพียงเท่านี้ หากเลยกำหนดแล้วยังไม่กลับไป เช่นนั้นก็เท่ากับเป็นทหารหนีทัพ เจ้าอยากเป็นทหารหนีทัพหรือ?"
"ไม่อยากแน่นอน ข้าไม่อยากเป็นเด็ดขาด" เสิ่นคั่วรีบส่ายหน้ารัว ๆ
"เช่นนั้นยังจะพูดอะไรอีก? เก็บข้าวของเสีย พรุ่งนี้เช้าออกเดินทาง" อู๋ซินกล่าว