กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332
"สบายเสียจริง"
หลังจากเตะบอลกับเนี่ยซ่านและคนอื่น ๆ อยู่หลายสิบนาที ลู่หยานก็กลับไปเอนกายบนเก้าอี้นอนอีกครั้ง
เย่หลีกำลังนวดไหล่ให้เขา ส่วนเสี่ยวเหมยก็กำลังนวดขาให้ ชีวิตเช่นนี้ช่างสุขสบายจนแทบไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
ตกเย็น คนกลุ่มหนึ่งที่ออกไปเดินสำรวจพื้นที่รกร้างมาทั้งวันก็กลับมาถึงโรงเตี๊ยม