กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322
ชีซุ่นรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของลู่หยานเป็นอย่างยิ่ง
ความซาบซึ้งนี้ ต่อให้ใช้ถ้อยคำใดก็ไม่อาจถ่ายทอดออกมาได้หมด
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีเพียงตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้ว่าต้องอดทนฝ่าฟันมาอย่างไร เมื่อได้เห็นบุตรชายของตนกลับมาเป็นเหมือนคนปกติทั่วไป บุรุษผู้แข็งแกร่งเช่นเขาก็ยังอดกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่