เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320
"ขอบคุณขอรับ คุณชาย"
หยานสือโถวและคนอื่น ๆ ต่างซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง
ก่อนที่ลู่หยานจะซื้อพวกเขามา แม้แต่การได้กินอาหารอิ่มท้องวันละมื้อก็ยังเป็นเรื่องยาก แต่ที่นี่ ลู่หยานกลับยินดีจัดอาหารให้พวกเขาวันละสามมื้อ นับเป็นสวัสดิการที่ดีเกินไปแล้ว
เรื่องเช่นนี้ ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ!
ลู่หยานยิ้มเล็กน้อย
สำหรับเขาแล้ว การเลี้ยงดูคนเพิ่มอีกแปดคนไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยแม้แต่น้อย
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะหยานสือโถววิ่งเร็วอยู่แล้ว หรือเป็นเพราะตื่นเต้นดีใจมากเกินไป ไม่นานเขาก็ซื้ออาหารเช้ากลับมาได้ ทั้งแปดคนมารวมตัวกัน ก้มหน้าก้มตากินอย่างตะกละตะกลาม แต่ละคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย
พวกเขาล้วนเป็นเด็กหนุ่มวัยกำลังโต ซึ่งเป็นช่วงวัยที่กินจุที่สุด แต่ครอบครัวกลับไม่มีปัญญาเลี้ยงดูพวกเขา