กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ลู่หยานตื่นนอน หลิ่วโหรวและคนอื่น ๆ ก็กำลังกินอาหารเช้ากันแล้ว
ลู่หยานที่ไม่มีเรื่องให้ต้องกังวล เวลานี้มักจะนอนจนกว่าจะตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติ
ด้วยเหตุนี้ สภาพจิตใจของเขาในแต่ละวันจึงดีเยี่ยมอยู่เสมอ
เมื่อหลิ่วโหรวเห็นลู่หยาน นางก็ไม่ได้สนใจเขา
ลู่หยานยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้ใส่ใจเช่นกัน
หลังจากกินอาหารเสร็จ คนของสำนักเทียนเสวียนก็เริ่มจัดเก็บสัมภาระกันเรียบร้อยแล้ว
คราวนี้พวกเขาต้องเดินทางไปยังด่านชายแดน ย่อมไม่อาจพักอยู่ที่นี่นานเกินไป
"ระหว่างทางระวังตัวด้วย"
อย่างไรเสียก็เป็นคนคุ้นเคยกัน ลู่หยานจึงยังอดกำชับหลิ่วโหรวสักประโยคไม่ได้