เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268
"ยามาแล้ว!"
ประมาณหนึ่งชั่วยามต่อมา ลู่หยานพาเจี่ยซิ่งอานกลับมายังห้องของฮุ่ยเหวินอีกครั้ง
ภายในห้องของฮุ่ยเหวินยังคงมีผู้คนยืนอยู่เต็มห้อง คนจากวัดเทียนกงยังไม่มีใครจากไป
"เถ้าแก่ลู่ ในที่สุดพวกท่านก็มาแล้ว"
เมื่อเห็นลู่หยานมาถึง อู้เหวินก็ลุกขึ้นยืนเป็นคนแรก
แม้เขาจะพยายามประคับประคองสัญญาณชีพของฮุ่ยเหวินอย่างเต็มกำลังมาโดยตลอด แต่ฮุ่ยเหวินได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไป ต่อให้เขาพยายามยื้อชีวิตเอาไว้เพียงใด ลมหายใจของฮุ่ยเหวินก็ยังคงอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ หากไม่ได้รับการช่วยเหลืออย่างทันท่วงที เกรงว่าจะทนต่อไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม
แม้เขาจะไม่ได้ฝากความหวังไว้กับเจี่ยซิ่งอานมากนัก แต่ตอนนี้ก็ทำได้เพียงลองรักษาดูเท่านั้น
ต่อให้ยังมีความหวังเหลืออยู่เพียงริบหรี่ เขาก็ไม่อยากยอมแพ้