กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249
ก่อนที่ทุกคนจะเข้าไปในป่าทึบ พวกเขาได้แวะไปยังสำนักคุ้มภัยอวิ๋นไหลอีกครั้ง เพื่อว่าจ้างผู้คุ้มกัน
คนเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงบ่าวรับใช้ของตระกูลตนเอง ไม่มีวรยุทธ์ติดตัวแม้แต่น้อย ภายในป่าแห่งนี้มีสัตว์ร้ายตัวใหญ่ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ พวกเขาจึงหวาดกลัวอย่างยิ่ง ย่อมไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไปตามลำพัง การว่าจ้างผู้คุ้มกันย่อมช่วยคุ้มครองความปลอดภัยให้พวกเขาได้
ลู่หยานหาโอกาสเพิ่มงานให้สำนักคุ้มภัยของตนเองโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง
เมื่อมองแผ่นหลังของคนกลุ่มนั้นที่กำลังเดินเข้าไปในป่าทึบ มุมปากของลู่หยานก็ยกขึ้นเล็กน้อย
จากนั้นเขาหันไปมองคนเหล่านั้นที่ยังคงร้องไห้คร่ำครวญอยู่ โดยไม่ได้เร่งรัดพวกเขาแต่อย่างใด