กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224
"ข้า... ข้าไม่รู้เรื่องเลย!" ซุนเต๋อหยางทำสีหน้าบริสุทธิ์ใจ "เรื่องท่าเรือ ข้ามอบหมายให้ผู้ดูแลหลิวเป็นคนรับผิดชอบมาโดยตลอด ปกติข้าเอาแต่พักอยู่ที่หอชุนเยว่ แทบไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่ท่าเรือเลย ใช่แล้ว ต้องเป็นผู้ดูแลหลิวแน่!"
ซุนเต๋อหยางหันไปมองผู้ดูแลคนก่อนหน้านี้ ก่อนตวาดเสียงดัง "ผู้ดูแลหลิว! เจ้าแอบทำเรื่องเช่นนี้ลับหลังข้าได้อย่างไร? เจ้าไม่เห็นแก่ความไว้วางใจที่ข้ามีให้เจ้าบ้างหรือ? เจ้าไม่เห็นแก่ราชสำนักบ้างหรือ?"
ตุบ!
ผู้ดูแลหลิวทรุดเข่าลงกับพื้นทันที ร่ำไห้อ้อนวอนว่า
"เจ้าของกิจการ เป็นความผิดของข้าน้อยเอง ข้าน้อยถูกความโลภครอบงำจนขาดสติชั่วขณะ ถึงได้ทำเรื่องเช่นนี้ลงไป ขอเจ้าของกิจการโปรดละเว้นข้าน้อยสักครั้งด้วย"