กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215
"อ้อ?"
ลู่หยานมองชีกวงด้วยความสงสัย
ชีกวงเองก็มองลู่หยานด้วยสายตาเช่นเดียวกัน แม้อายุเพียงสิบห้าสิบหกปี แต่แววตาของเขากลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย
"ข้าอยากให้เขาพักห้องรับรอง" ชีซุ่นกล่าว "ไม่ทราบว่าโรงเตี๊ยมของท่านคิดค่าห้องพักคืนละเท่าไร?"
"ห้องพักทั่วไป คืนละห้าตำลึงเงิน ห้องพักชั้นดี คืนละสิบตำลึงเงิน"
"แพงถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"
ชีซุ่นขมวดคิ้ว
แม้จะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าโรงเตี๊ยมของลู่หยานเป็นร้านค้าหน้าเลือด ค่าที่พักย่อมไม่ถูกแน่นอน แต่ชีซุ่นก็ไม่คิดว่าราคาจะสูงถึงเพียงนี้
นี่เกินกำลังที่เขาจะจ่ายไหวอย่างสิ้นเชิง