กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 207
โรงเตี๊ยมของลู่หยานไม่ได้เงียบเหงานานนัก
ยามพลบค่ำ โรงเตี๊ยมของเขาก็ต้อนรับแขกกลุ่มพิเศษกลุ่มหนึ่ง
"มีใครยังหายใจอยู่บ้างหรือไม่?"
ระหว่างที่เอ่ยวาจา ชายฉกรรจ์หลายคนซึ่งถืออาวุธหลากชนิดก็เดินอาด ๆ เข้ามาอย่างวางอำนาจ
"นายท่านทั้งหลาย ต้องการรับประทานอาหารหรือเข้าพักที่โรงเตี๊ยมขอรับ?" เนี่ยซ่านยิ้มพลางเดินเข้าไปต้อนรับ
"ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เจ้าคิดว่าข้าจะมากินอาหารหรือมาพักแรมเล่า?" ชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
เนี่ยซ่านไม่ได้ใส่ใจ นำทางคนเหล่านั้นไปนั่งลง
ผู้มาเยือนมีทั้งหมดหกคน แบ่งกันนั่งอยู่ที่โต๊ะสองตัว
"นายท่านทั้งหลายต้องการรับประทานสิ่งใดบ้างขอรับ?"