เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192
"แน่นอนว่าย่อมไม่เหมือนกัน" ลู่หยานยิ้มกล่าว "อาหารของโรงเตี๊ยมข้า ไม่ว่าจะเป็นสีสัน กลิ่นหอม หรือรสชาติ ล้วนเหนือกว่าโรงเตี๊ยมและหอสุราทั่วไปมาก ข้าไม่ได้คุยโว แม้แต่อาหารในหอสุราระดับสูงของนครหลวงพวกเจ้า ก็ใช่ว่าจะอร่อยเท่าของที่นี่เสมอไป"
"อาหารของโรงเตี๊ยมเจ้าอร่อยอย่างยิ่งจริง ๆ แต่สิ่งที่ข้าพูดถึงไม่ใช่เรื่องนี้"
"ไม่ใช่เรื่องนี้หรือ แล้วเป็นเรื่องอะไร?"
"ห้องพักของโรงเตี๊ยมเจ้า ดูเหมือนจะแตกต่างจากโรงเตี๊ยมอื่นอยู่บ้าง เวลานอนก็รู้สึกสบายเป็นพิเศษ พูดตามตรง หลายวันนี้เป็นช่วงที่ข้านอนหลับสนิทที่สุดในรอบหลายปี นอกจากนี้ ไม่ว่ากลางวันข้าจะฝึกฝนหนักหน่วงเพียงใด ขอเพียงได้นอนสักคืน เรี่ยวแรงก็ฟื้นคืนกลับมาเต็มเปี่ยม จิตใจก็สดชื่นอยู่ในสภาพดีที่สุด เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ปกตินัก"