เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190
"ในเมื่ออำเภอซงหยางขายที่ดินห้าพันหมู่ของเจ้าไปในราคาสี่พันตำลึง เช่นนั้นข้าก็ไม่อาจเรียกราคาสูงเกินไปได้เช่นกัน" จวงหงเซิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจ "เอาเช่นนี้ก็แล้วกัน ที่ดินรกร้างห้าพันหมู่นี้ อำเภอจื่อหยางของพวกเราก็จะรับซื้อในราคาสี่พันตำลึงเช่นกัน"
"ใต้เท้า?!"
เมื่อได้ยินราคาที่จวงหงเซิ่งเสนอ เจ้าซิ่วก็ตกใจจนลุกพรวดขึ้นยืน
ราคานี้แตกต่างจากที่พวกเขาหารือกันไว้ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง!
ราคาทั้งสองต่างกันมากเกินไปแล้ว!
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะเสนอราคาหมู่ละห้าสิบตำลึงเงิน แน่นอนว่าลู่หยานย่อมไม่มีทางยอมรับราคานี้ ซึ่งพวกเขาก็เตรียมใจไว้แล้ว แต่การเรียกราคาสูงเพื่อเปิดทางให้ต่อรอง จากนั้นทั้งสองฝ่ายค่อย ๆ เจรจาลดราคากันไป นั่นต่างหากคือสิ่งที่ควรทำ