กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179
"คราวนี้ข้าจะดูสิว่าเจ้ายังหนีไปไหนได้อีก!"
อู๋ซิ่งชางเดินมาหยุดตรงหน้าหร่วนซิงเหยา มองนางจากเบื้องบนด้วยสายตาเย็นชา ทว่าบนใบหน้ากลับไม่มีความยินดีที่จับตัวมือสังหารได้มากนัก
คืนนี้ที่เขาออกจากจวนมา อย่างแรกคือเพื่อส่งสินค้า อย่างที่สองคือเพื่อล่อให้งูออกจากรู
บนเรือลำนี้ซ่อนเกลือเถื่อนไว้ไม่น้อย ที่ผ่านมาเวลาอู๋ซิ่งชางขนส่งเกลือเถื่อน เขาไม่เคยจอดเรือที่ท่าเรืออำเภอซงหยางนานนัก บางครั้งถึงขั้นไม่แวะจอดเลยด้วยซ้ำ แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป
คราวนี้เขาใช้เส้นทางใหม่ ทว่าจ้าวเทียนอี้ซึ่งเคยรับผิดชอบเรื่องนี้กลับได้รับบาดเจ็บจนต้องนอนพักรักษาตัว อีกทั้งอู๋ซิ่งชางยังได้ยินมาว่ามีโจรน้ำอาละวาดอยู่ตามเส้นทางใหม่ เขาจึงจำต้องจัดให้เรือลำนี้จอดเทียบท่าที่อำเภอซงหยาง