กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177
"ตอนกลางคืนที่ท่าเรือมีคนอยู่หรือไม่?" ลู่หยานถาม
"มี" เจ้าตงหมิงพยักหน้า "ท่าเรือมีการขนถ่ายสินค้าตลอดทั้งวันทั้งคืน เพียงแต่จำนวนเรือในตอนกลางคืนจะน้อยกว่าตอนกลางวันอยู่บ้าง"
"ไปกันเถอะ พวกเราไปเดินดูที่ท่าเรือกัน"
"ตอนนี้หรือ?"
"ใช่ ตอนนี้แหละ"
"ได้"
เจ้าตงหมิงตอบรับคำขอของลู่หยานอย่างไม่ลังเล
"เฮ้ บาดแผลของเจ้ายังไม่หายดีเลยนะ!" เจ้าเซี่ยงหรงตะโกนเรียกจากด้านหลัง
"ไม่เป็นไร"