กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166
"รับสิ่งนี้ไป แล้วทายาเอง"
ลู่หยานยื่นขวดใบเล็กให้หร่วนซิงเหยา
"นี่คืออะไร?" หร่วนซิงเหยารับมา
"ยาพิษ" ลู่หยานตอบอย่างไม่ใส่ใจ "เพียงสัมผัสเข้าไปหนึ่งหยดก็ถึงตายได้"
หร่วนซิงเหยากลอกตามองลู่หยาน แต่กลับเปิดฝาขวดโดยไม่ลังเล เทยาออกมาเล็กน้อยแล้วทาลงบนบริเวณที่ถูกกัด
"เจ้าเชื่อใจข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ?" ลู่หยานยิ้มถาม
"ฝีมือของท่านสูงส่งถึงเพียงนั้น หากคิดจะฆ่าข้า ยังจำเป็นต้องยุ่งยากถึงเพียงนี้ด้วยหรือ?"
หร่วนซิงเหยาทายาไปพลางตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ยอดฝีมือหรือ?