กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133
"เงื่อนไขอะไร ว่ามาสิ"
"หลังจากที่พวกเขาสามคนคุ้มกันเจ้ากลับไปถึงนครหลวงแล้ว ภายในเวลาสามเดือน เจ้าต้องส่งคนมาพักแรมและใช้บริการที่โรงเตี๊ยมของข้าอย่างน้อยหนึ่งร้อยคน" ลู่หยานเอ่ยขึ้น "ทว่าโรงเตี๊ยมของข้าอย่างที่เจ้าเห็น มีขนาดเพียงเท่านี้ ดังนั้นในแต่ละครั้งที่คนมาไม่ควรมากจนเกินไป ประมาณยี่สิบคนจึงจะเหมาะสมที่สุด"
ลู่หยานสามารถช่วยเหลือได้ แต่เขาไม่มีทางช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ฐานะของเจ้าเยว่ซูจะสูงส่งเพียงใด สำหรับเขาแล้วนางก็เป็นเพียงแขกคนหนึ่งเท่านั้น ทั้งสองไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกัน อีกทั้งเขาเองก็ไม่ใช่คนท้องถิ่นดั้งเดิม สำหรับราชสำนักแล้วเขาไม่ได้มีความจงรักภักดีถึงขั้นยอมตายแทน
ดังนั้น เขาย่อมต้องเรียกร้องผลประโยชน์