กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120
โรงเตี๊ยมแห่งนี้สามารถรักษาอาการป่วยเรื้อรังได้จริง ๆ หรือนี่
เหยาเซิ่งเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เมื่อสิบปีก่อน เขาถูกหูฮ่าวเทียนทำร้าย แม้ว่าหูฮ่าวเทียนจะไม่ได้ถอยหนีไปโดยไร้ริ้วรอย แต่เมื่อเทียบกันแล้ว เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสกว่ามาก
ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ในขณะที่ถ่ายทอดวิชาการต่อสู้ให้แก่เจียงเสวี่ยลั่ว เขาก็รักษาอาการบาดเจ็บไปด้วยตลอด
ทว่าเคล็ดวิชาของหูฮ่าวเทียนนั้นแปลกประหลาดมาก ต่อให้พักฟื้นมาสิบปี ในร่างของเหยาเซิ่งก็ยังคงมีอาการบาดเจ็บเก่าตกค้างสะสมอยู่
เขานึกหาวิธีจนหมดสิ้นแล้ว ก็ยังไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้
นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พลังฝีมือของเขาไม่สามารถกลับคืนสู่จุดสูงสุดได้เสียที