เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118
ช่วงบ่ายครึ่งวัน ทั้งเหยาเซิ่งและเจียงเสวี่ยลั่วต่างก็อยู่ในห้องเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ
จนกระทั่งยามค่ำ ทั้งสองคนถึงได้ออกจากห้องมา
ลู่หยานได้พบกับเหยาเซิ่งอีกครั้ง
เทียบกับเมื่อวานแล้ว วันนี้เหยาเซิ่งดูอ่อนแอลงมากอย่างเห็นได้ชัด ทั้งกลิ่นอายก็ไม่ได้แข็งแกร่งดุดันเหมือนเมื่อวาน
"ทั้งสองท่านต้องการรับอะไรดีขอรับ?" ลู่หยานเอ่ยขึ้น "อาหารของโรงเตี๊ยมพวกเรา เลิศรสอร่อยถูกปากอย่างแน่นอน หาได้ยากยิ่งในโลกหล้า"
"เจ้าแน่ใจนะว่ากำลังพูดถึงรสชาติ ไม่ใช่ราคา?" เจียงเสวี่ยลั่วเอ่ย
"เรื่องราคานั้น มีความแพงอยู่สักนิดหน่อยจริงๆ นั่นแหละ" ลู่หยานไม่มีความกระดากอายแม้แต่น้อย "แต่รสชาติของพวกมัน คู่ควรกับราคาอย่างแน่นอน แม่นางเจียง ท่านเคยพักอยู่ที่นี่มาก่อน ย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ"
เจียงเสวี่ยลั่วไม่ได้เอ่ยคำใด ถือเป็นการยอมรับโดยปริยาย