เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98
เมื่อเห็นว่าแม้แต่นอนในห้องโถงก็ยังต้องเสียเงิน ทุกคนต่างพากันนินทากระซิบกระซาบในใจ และแอบด่าทอลู่หยานผู้เป็นเถ้าแก่หน้าเลือดในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทว่าบนพื้นผิวแล้ว ผู้ที่แย่งห้องพักไม่ทันจึงทำได้เพียงเลือกนอนที่ห้องโถงเท่านั้น
มีห้องโถงให้นอน อย่างน้อยก็ยังดีกว่าการต้องไปนอนกลางดินทราย
เมื่อมองดูรายชื่อที่ถูกลงทะเบียนทีละชื่อ ๆ ลู่หยานก็ยิ้มหน้าบานด้วยความยินดี
ในวันนี้ นอกจากเจียงเสวี่ยลั่ว ซุนถง และสหายอีกสิบเอ็ดคนของเขาแล้ว ยังมีผู้เข้าพักเป็นครั้งแรกอีกเจ็ดสิบห้าคน!
ด้วยเหตุนี้ ลู่หยานจึงได้รับค่าประสบการณ์เจ็ดสิบห้าแต้มมาทันที
"นอนห้องโถงก็ได้ค่าประสบการณ์ด้วยรึนี่ ข้าช่างเป็นอัจฉริยะในการค้าขายเสียจริง!"
ลู่หยานรู้สึกพึงพอใจกับความคิดชั่ววูบของตนเองยิ่งนัก
ตามหลังการลงทะเบียนเข้าพักของผู้คนเจ็ดสิบห้าคนนี้ ในที่สุดระดับของโรงเตี๊ยมก็ยกระดับขึ้นอีกครั้ง