กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96
" ซี้ด เจ็บชะมัด "
" แขนของข้าเหมือนจะหักแล้ว "
" มีใครมียาสมานแผลเหลืออยู่บ้างไหม ของข้าหมดเกลี้ยงแล้ว "
...
ภายในลานกว้างของโรงเตี๊ยม เหล่าชาวยุทธจักรจำนวนมากที่ก่อนหน้านี้รุมล้อมโจมตีเจียงเสวี่ยลั่ว ต่างยืนบ้างนั่งบ้าง ล้วนกำลังจัดการกับอาการบาดเจ็บของตนเอง
โต๊ะอาหารทุกโต๊ะภายในตัวอาคารหลักของโรงเตี๊ยมก็มีผู้คนนั่งอยู่จนเต็มทุกที่นั่ง
พวกมันต่างก็กำลังทำสิ่งเดียวกันนี้อยู่เช่นกัน
กระทั่งรวมถึงยอดฝีมือระดับขั้นหนึ่งกลุ่มนั้นด้วย
ก่อนหน้านี้ที่ปะทะกับเจียงเสวี่ยลั่ว พวกมันไม่ได้ประโยชน์อันใดเลย ล้วนได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า ตอนนี้พักรบชั่วคราว การกินข้าวเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การรักษาอาการบาดเจ็บนั้นมีความสำคัญยิ่งกว่า