เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82
"เมื่อคืนมีแขกหรือเปล่า"
ลู่หยานนั่งอยู่ข้างโต๊ะ ในระหว่างที่รอให้เสวี่ยเทาป้อนอาหาร เขาก็เอ่ยถามเนี่ยซ่าน
"ไม่มีขอรับ" เนี่ยซ่านส่ายหน้า
"เฮ้อ" ลู่หยานทอดถอนหายใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความกลุ้มใจ
แม้ว่าธุรกิจส่งอาหารเดลิเวอรีจะเริ่มดำเนินการแล้ว และยังเปิดตัวได้อย่างงดงาม แต่โรงเตี๊ยมกลับไม่มีแขกมาพักเลยสักคน ซึ่งเรื่องนี้ยังคงทำให้ลู่หยานรู้สึกหงุดหงิดใจไม่น้อย
ท้ายที่สุดแล้ว ตัวโรงเตี๊ยมต่างหากคือหัวใจหลัก!
มีเพียงตอนที่มีแขกมาเข้าพักในโรงเตี๊ยมเท่านั้น เขถึงจะสามารถได้รับค่าประสบการณ์
นอกจากนี้ ตราบใดที่แขกเข้าพัก พวกเขาจะต้องบริโภคอาหารไม่มากก็น้อย ซึ่งทำให้เขาสามารถทำกำไรได้มากขึ้นอีกด้วย
ทว่าในตอนนี้ กลับไม่มีแขกเข้ามาในร้านเลยสักคน ซึ่งทำให้เขารู้สึกปวดหัวยิ่งนัก