กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62
"เจ้าเห็นชัด ๆ ว่าจงใจ!" เจ้าซิ่วกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว "ในเมื่อเจ้ารู้ว่าบันไดนี่มีปัญหา เหตุใดจึงไม่เตือนล่วงหน้าเล่า"
"ข้ากำลังจะเอ่ยเตือนอยู่พอดี แต่พวกเขาก็พุ่งขึ้นไปเสียก่อนแล้ว" ลู่หยานกล่าว
โจวขุยและเจ้าซิ่วต่างมองลู่หยานที่ทำหน้าไร้เดียงสา ในใจรู้สึกอัดอั้นตันใจเป็นอย่างมาก
"เอ่อ... บันไดพังเสียหายแล้ว สองท่านใต้เท้าวางแผนจะชดใช้เช่นไรหรือ" ลู่หยานถามขึ้น
"เจ้าว่าอะไรนะ?!" โจวขุยได้ยินดังนั้นก็นัยน์ตาเบิกกว้างในทันที "บันไดผุ ๆ ของเจ้าทำให้คนของข้าบาดเจ็บ ไฉนเจ้าถึงยังมีหน้ามาเรียกค่าชดใช้จากข้าอีก!"