เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59
ชายฉกรรจ์อีกหลายคนต่างพากันส่งเสียงเกลี้ยกล่อม
ทว่าหลินซานกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ใช้ความเงียบงันตอบรับแทน
"พี่หลิน, ท่านไม่ยอมไปกับพวกเราขึ้นเขา, เช่นนั้นหลังจากนี้มีแผนการเช่นไรหรือ" อู๋ไฉเอ่ยถาม "พวกมือปราบสองคนนั้นหนีกลับไปแล้ว, เกรงว่าคงไม่กล้ากลับมาอีกเป็นแน่, การถูกเนรเทศของท่านเช่นนี้ย่อมดำเนินต่อไปไม่ได้, จะให้เอาแต่อยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ตลอดไปไม่ได้กระมัง"
เมื่อหลินซานได้ยินดังนั้น กลับเหลือบมองลู่หยานแวบหนึ่งแล้วเอ่ยว่า "หากเถ้าแก่ไม่รังเกียจ ข้าก็ยินดีจะพักอยู่ที่นี่ตลอดไปเพื่อทำหน้าที่เป็นคนงานในร้าน"
คำพูดของเขาประโยคนี้ กลับทำให้ลู่หยาน, อู๋ไฉและคนอื่น ๆ ต่างประหลาดใจยิ่งนัก
"พี่หลิน, ด้วยฝีมือยุทธ์ของท่าน, ยอมทนอยู่ที่นี่เพื่อเป็นคนงานในร้านเช่นนี้จริงหรือ" อู๋ไฉเอ่ย "ท่านทำเช่นนี้มันน่าเสียดายเกินไปแล้ว"