กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57
สวีกวงกวักมือเรียก กลุ่มคนที่ถือคันธนูและลูกศรกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของเขา
เขากระจายสายตามองสนามรบเบื้องหน้า พึมพำกับตนเองเบื้องเบาว่า "รู้ว่าพวกเจ้าต้องมาแน่นอน ข้าจะไม่เตรียมตัวไว้ได้อย่างไรเล่า"
ที่แท้สวีหนิงใช้พลธนูเพียงบางส่วนแสร้งทำเป็นยิงธนูเพลิงเข้าไปในโรงเตี๊ยม พลธนูที่เหลือจำนวนมากกว่ากลับซ่อนตัวอยู่ในความมืดเช่นเดียวกับเขา
หน้าที่ของพวกเขา แน่นอนว่าคือการซุ่มโจมตี
เมื่อมือของสวีกวงตกลง พลธนูที่อยู่ด้านหลังของเขาก็พากันยิงลูกศรออกไป
ทิศทางที่ลูกศรบินไปก็คือตำแหน่งที่เนี่ยซ่านและพานสืออยู่พอดี
ทว่าในเวลานี้ ทั้งสองคนได้ปะปนกลมกลืนไปกับกลุ่มพลธนูจนแยกไม่ออกแล้ว ดังนั้น พลธนูของทางการเหล่านี้จึงกลายเป็นเป้าถูกโจมตีไปด้วยเช่นกัน