กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46
"สองท่าน ท้องฟ้ามืดค่ำแล้ว การเดินทางไม่สะดวก พักแรมสักคืนหน่อยไหม"
เมื่อเห็นมีคนเดินผ่านมา ลู่หยานก็รีบรุดเข้าไปเชื้อเชิญทันที
หนึ่งในนั้นเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย กวาดสายตามองโรงเตี๊ยมแวบหนึ่ง น้ำเสียงเจือแววประหลาดใจเล็กน้อย
"โรงเตี๊ยมนี้เปิดใหม่อีกแล้วหรือ"
อีกแล้วหรือ?
ลู่หยานชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเชื่อมโยงกับข่าวที่ได้ยินในภัตตาคารหงอวิ๋นเมื่อวานนี้ เขาก็พอจะคาดเดาได้คร่าวๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้ในคราวก่อนน่าจะเคยได้ยินเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโรงเตี๊ยมแห่งนี้มาก่อน หรือกระทั่งอาจจะเคยพักที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ด้วย มิฉะนั้นคงไม่เอ่ยคำว่า "อีกแล้ว" ออกมาเช่นนี้
"โรงเตี๊ยมนี้เป็นของเจ้าหรือ"