กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33
ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด ลู่หยานก็เอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน
เขายังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า ราวกับมองไม่ออกถึงสถานการณ์ที่ตึงเครียดในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย
เฝิงจวงเผลอถลึงตาใส่ลู่หยานวูบหนึ่ง แต่พอเห็นพานสือที่อยู่ข้างกายลู่หยาน เขาก็ชะงักไปเล็กน้อยแล้วเก็บสีหน้าลง
เฝิงจวงเดินตรงเข้าไปนั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง คนอื่น ๆ อีกหลายคนก็เดินตามมานั่งลงเช่นกัน เจ็ดคนนั่งโต๊ะกันสองตัว
เพราะเกรงกลัวฝีมือของพานสือ เฝิงจวงจึงไม่กล้าลงมือ
ทว่าเขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ขอเพียงแค่จับตาดูจางเยี่ยนไว้ไม่ให้หนีไปได้ก็พอ รอจนผู้อาวุโสลำดับสองมาถึง เมื่อถึงตอนนั้นจางเยี่ยนก็ทำได้เพียงยอมจำนนแต่โดยดีแล้ว
มู่เยี่ยนหลานจูงมือจางเยี่ยนไปนั่งลงที่โต๊ะอีกตัวหนึ่ง