กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18
"ข้าไปสืบมาแล้ว ต่อให้เป็นนาดี หนึ่งหมู่ก็ใช้เงินเพียงสิบกว่าตำลึง ส่วนนาที่แห้งแล้งกันดาร หนึ่งหมู่ใช้เงินเพียงไม่กี่ตำลึง หากเป็นที่ดินรกร้างเช่นนี้ หนึ่งหมู่ราคาจะอยู่ราวๆ หนึ่งตำลึงเท่านั้น การที่อำเภอจื่อหยางเสนอราคานี้มาเห็นได้ชัดว่ากำลังขูดรีดท่านอยู่ และนี่เป็นเพียงราคาของอำเภอจื่อหยางเท่านั้น จากสถานการณ์ที่ผ่านมา เมื่อท่านซื้อที่ดินรกร้างนี้จากทางอำเภอจื่อหยางแล้ว ทางอำเภอซงหยางก็จะมาหาเรื่องรีไถเงินอีก ท่านยังจะต้องซื้อจากพวกมันอีกรอบขอรับ"
คำพูดของพานสือทำให้ลู่หยานนิ่งเงียบไปสนิท ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยขึ้นช้าๆ
"หากเทียบกับพวกมันแล้ว ข้าช่างเป็นโรงเตี๊ยมที่มีคุณธรรมเสียจริง"