กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13
ลู่หยานได้ยินดังนั้นก็ยิ่งรู้สึกผิดหวังเข้าไปอีก
นึกว่าจะมีคนเฒ่าคนแก่มาสักคน น่าจะพกเงินมาไม่น้อยและน่าจะพาคนอื่นเข้าพักร่วมกันได้ ที่ไหนได้ กลับมีเพียงเขาที่เข้าพักตัวคนเดียว
ช่างน่าผิดหวังเสียจริง!
"เอาเถอะ" ลู่หยานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเซ็ง ๆ "นามล่ะ"
"อู๋ฉางโซ่ว"
อู๋ฉางโซ่วอย่างนั้นรึ
ชื่อนี้ช่างแปลกเสียจริง
ลู่หยานจดชื่อของอู๋ฉางโซ่วลงในสมุดบัญชีร้าน ขณะที่อู๋ฉางโซ่วควักเงินออกมาห้าตำลึงแล้ววางลงบนเคาน์เตอร์
"ช่วยจัดหาอาหารให้พวกเราหน่อย" อู๋ฉางโซ่วควักตั๋วเงินหรือก้อนเงินสิบตำลึงออกมาอีกหนึ่งก้อน วางไว้บนเคาน์เตอร์แล้วเอ่ยด้วยท่าทางใจป้ำว่า "มีอะไรอร่อย ยกมาให้หมด"