เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังรับประทานอาหารมื้อหนึ่งจบลง เจ้าภาพและแขกต่างก็มีความสุข อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจึงวางความระแวดระวังที่มีต่อตระกูลเถียนลง
เธอยอมรับเรื่องที่พ่อแต่งงานใหม่ได้เป็นอย่างดี ทั้งยังมอบต่างหูทองคำคู่หนึ่งให้แม่ลูกเถียนชิวซินคนละคู่ และมอบยาสูบจินจวิ้นอันล้ำค่าหนึ่งห่อให้เถียนเหล่าฮั่น
ป้าจางตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบปฏิเสธซ้ำ ๆ เถียนชิวซินเองก็ประหลาดใจเล็กน้อย “นี่มันล้ำค่าเกินไปแล้ว เดิมทีฉันควรเป็นฝ่ายมอบของขวัญให้เธอ จะรับของจากเธอได้อย่างไร?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยิ้ม “ต่อให้เป็นของขวัญที่ล้ำค่าแค่ไหน ก็เทียบกับความจริงใจไม่ได้ ขอแค่คุณกับพ่อของฉันใช้ชีวิตด้วยกันอย่างดีก็พอ ของพวกนี้ไม่สำคัญอะไรหรอก”
อวิ๋นเจี้ยนจงช่วยเกลี้ยกล่อมด้วย “รับไว้เถอะ ยัยหนูคนนี้ร่ำรวยจะตาย ไม่ต้องเกรงใจเธอ”