กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกับกู้จวินมาถึงบ้านอาสายลูกพี่ลูกน้องตระกูลกู้ พวกชาวบ้านก็พากันแยกย้ายไปอย่างรู้กาลเทศะ
ทั้งสองเดินเข้าไปในบ้าน อาสายลูกพี่ลูกน้องตระกูลกู้อยู่บ้านพอดี เขายกมือประคองขาแว่นพลางมองผู้มาเยือน
เมื่อเห็นว่าคนที่มาคือหลานชายสายลูกพี่ลูกน้องที่ตนโปรดปรานที่สุด อาสายลูกพี่ลูกน้องตระกูลกู้ก็รีบลุกขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าเบ่งบานราวกับดอกเบญจมาศ “กู้จวินกลับมาแล้ว! หมออวิ๋นก็มาด้วย! ลำบากระหว่างทางไหม รีบเข้ามานั่งก่อน!”
เมื่อกู้จวินเห็นผู้อาวุโสที่คุ้นเคย บนใบหน้าก็มีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นหลายส่วน “อาสายลูกพี่ลูกน้อง ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ท่านยังแข็งแรงดีเหมือนเมื่อหลายปีก่อนเลย”
“เฮ้อ ไม่ไหวแล้ว คนแก่ลงทุกวัน ทำอะไรก็ไม่มีเรี่ยวแรงแล้ว~”