กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอดีทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า พอถึงเวลาอาหารเย็น อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจึงพาเส้าอวิ๋นเหวิน ถังจื้อหย่วน และหวังซวงไปกินข้าวที่ร้านเล็ก ๆ ซึ่งกำลังดังมากในเขตใกล้เคียง
เป็นช่วงเวลาอาหารพอดี คนที่มากินข้าวจึงมีไม่น้อย ไอน้ำภายในร้านลอยจนทำให้หน้าต่างขึ้นฝ้า กลิ่นหอมยังลอยออกไปไกลจนคนข้างนอกได้กลิ่น
“โอ๊ย วันนี้ต้องมีขาหมูตุ๋นแน่ ๆ ฉันได้กลิ่นแล้ว หอมจริง ๆ!” ถังจื้อหย่วนสูดจมูกด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม
หวังซวงก็พูดขึ้นว่า “หมออวิ๋นเคยมาที่นี่ไหม? ขาหมูบ้านนี้อร่อยสุด ๆ หนังตุ๋นจนเปื่อย แทบละลายในปากเลย!”
เมื่อได้กลิ่นเนื้อและฟังคำบรรยายของพวกเขา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กระเพาะของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยกลับรู้สึกไม่ค่อยสบายขึ้นมา