เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตาแก่ติงมีชีวิตมาหลายสิบปี ยังไม่เคยเห็นฉากกระสุนปืนสาดกระหน่ำเช่นนี้มาก่อน
เมื่อเห็นว่าประตูรับกระสุนไม่ไหวและพังลงได้ทุกเมื่อ เขาก็ตกใจจนริมฝีปากเปลี่ยนเป็นสีม่วง เสียงสั่นเครือพลางตะโกนว่า “หนู ฟังตาแก่ก่อน อย่าเพิ่งสนใจคนอื่น รีบหนีออกทางหน้าต่างไปก่อน!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเองก็เริ่มไม่แน่ใจ คิดในใจว่าตนก่อเรื่องใหญ่โตถึงขนาดนี้แล้ว แต่เหลียนชิงกับพวกยังไม่เข้ามาช่วยคน หรือว่าเธอจะเดาผิดจริง ๆ ที่จริงแล้วพวกเขายังมาไม่ถึง?
ถ้าเป็นอย่างนั้นก็แย่แน่
ขณะที่เธอกำลังลังเลว่าจะหนีไปก่อนหรือรอต่อ ประตูในที่สุดก็เริ่มคลอน คนด้านนอกถีบเข้ามาเต็มแรง กองสิ่งของตรงประตูก็ส่งเสียงโครมคราม หลายชิ้นพังถล่มกระจัดกระจาย
แม้บานประตูจะยังไม่ล้มลงทั้งหมด แต่ก็ทำมุมแหลมกับวงกบประตูแล้ว ถ้าถีบซ้ำอีกสองครั้ง มันต้องพังลงแน่นอน