เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยหยุดมือที่กำลังรินน้ำลง พลางหรี่ตาลงด้วยความสงสัย
ดึกขนาดนี้แล้ว ใครกันจะมาหาเธอ?
เธอใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบาง ๆ บนหน้าผาก จากนั้นก็สวมเสื้อขนเป็ดตัวยาวหนาหนักของเมืองฉางจื้ออีกชั้นหนึ่ง ใส่รองเท้ายางบุสำลีคู่ใหญ่ แล้วเดินลงไปชั้นล่าง
แสงไฟตรงประตูใหญ่ยังสว่างพอสมควร มองเห็นราง ๆ ว่ามีคนหนึ่งใหญ่สองคนเล็กยืนอยู่ใต้แสงไฟ รูปร่างของพวกเขาล้วนคุ้นตา
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เธอจึงพบว่าคนเหล่านั้นคือเส้าอวิ๋นเหวินที่พาชวีผิงผิงกับชวีเสี่ยวกั่วมาด้วย
เธอประหลาดใจเป็นอย่างมาก ฝีเท้าจึงเร็วขึ้นอีกเล็กน้อย “พี่อวิ๋นเหวิน พวกเธอมาที่นี่ได้ยังไง?”
เส้าอวิ๋นเหวินเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ บนใบหน้ายังมีคราบน้ำตา และดูเหมือนจะบวมแดงอยู่เล็กน้อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกความหนาวหรือเกิดอะไรขึ้นกันแน่