กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้จวินขมวดคิ้วมองเขาอย่างไม่เข้าใจ
หวงซิ่วปินถ่มน้ำลายทีหนึ่งแล้วหัวเราะเยาะ “จะแสร้งทำอะไร? พวกเราก็โตมาจากหมู่บ้านเดียวกัน แก้ผ้าวิ่งเล่นและเติบโตมาด้วยกันแท้ ๆ แต่นายกลับกดฉันไว้ทุกทาง เลื่อนตำแหน่งเร็วกว่าฉัน แต่งภรรยาได้ดีกว่าฉัน ตอนนี้ยังมีลูกแล้วด้วย ในใจคงดีใจจนแทบตายเลยสินะ!”
กู้จวินรู้สึกว่าเขาไร้สาระ ไร้สาระเสียจนชวนขบขันอยู่บ้าง
เขาเลิกคิ้ว “นายเป็นคนที่เอาชนะได้ยากมากหรือไง? การกดนายไว้เหนือกว่ามันเป็นเรื่องน่ายินดีมากหรือ? ตั้งแต่เล็กจนโต พวกเราก็เป็นแบบนี้มาตลอดไม่ใช่หรือ? ตกลงอะไรทำให้นายเข้าใจผิด คิดว่าฉันจะดีใจกับเรื่องไม่สำคัญแบบนี้?”
คำถามรัวเป็นชุดนี้ทำให้หวงซิ่วปินเสียการควบคุมอย่างสิ้นเชิง