เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นสามีภรรยากันมาสองชาติ ความเข้าอกเข้าใจกันระหว่างกู้จวินกับอวิ๋นซุ่ยซุ่ยย่อมไม่ต้องสงสัย
วันอาทิตย์ของสัปดาห์ที่สอง ตอนเที่ยงวัน ทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงานของอวิ๋นซุ่ยซุ่ย เขาก็มาถึงโรงพยาบาลแล้ว
พอดีกับที่การประชุมเรื่องการผ่าตัดครั้งสุดท้ายของหวังเหยียนซงเพิ่งจบลง อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจึงเตรียมกลับไปนั่งที่แผนกแพทย์แผนจีนต่ออีก 20 นาที ให้ครบ 2 ชั่วโมงแล้วค่อยเลิกงาน
กลับเป็นหลี่เหวยหมินที่เห็นกู้จวินยืนรออยู่ด้านนอก จึงยิ้มตาหยีพูดว่า “ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรแล้วหรือ หมออวิ๋นยังไม่กลับอีกหรือ อย่าปล่อยให้คู่ชีวิตรอจนร้อนใจสิ!”
นักศึกษาฝึกงานคนอื่น ๆ ก็พากันแซว “ใช่ ๆ กว่าจะมาได้สักครั้งเชียวนะ!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยิ้ม “ยังมีของที่จัดไม่เสร็จนิดหน่อย ให้เขารออีกสักพักไม่เป็นไร”
ขณะพูด เธอก็สบตากับชายหนุ่มด้านนอก