กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉิงอิงเงียบอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าว่า “ต่อให้จับได้ว่าหวงซิ่วปินติดต่อกับเซี่ยเผิง ก็ยังยืนยันไม่ได้ไม่ใช่หรือว่าเรื่องของจ้าวลี่ชุนกับเฉียนโหย่วเหวยเป็นฝีมือเขา?”
“ฉันย่อมมีวิธีของฉันเอง เธอแค่บอกฉันว่าตัดสินใจเลือกทางไหนก็พอ” อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเอ่ยอย่างเรียบเฉย
เฉิงอิงกัดฟัน “ฉันช่วยเธอได้ แต่เราต้องกำหนดเส้นตายกัน หากถึงสิ้นปีแล้วเรื่องนี้ยังไม่มีผลลัพธ์ เธอต้องช่วยฉันหนีออกจากที่นี่โดยไม่มีเงื่อนไข”
“ตกลง”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “แต่ฉันขอแก้ไขเรื่องหนึ่ง เธอไม่ได้กำลังช่วยฉัน แต่กำลังช่วยตัวเอง”
พูดจบ เธอก็ไม่สนใจว่าเฉิงอิงจะคิดอย่างไร หยิบขวดกระเบื้องใบเล็กออกมาจากกระเป๋าโดยตรง “ยาตรึงปราณปฐม ถ้ารู้สึกไม่สบายก็กินสักหน่อย เอาไว้รักษาชีวิต”