กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“500 ไม่ต่อราคา”
หลิวซานเย๋ยื่นนิ้วออกมา เคาะขอบถ้วยชาอย่างไม่ใส่ใจ
สีหน้าของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่เปลี่ยนแปลง เธอพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะหันหลังเดินออกไปทันที
การกระทำนี้ทำให้ทุกคนถึงกับอึ้งไปตาม ๆ กัน
หลิวซานเย๋ลุกขึ้นยืนโดยไม่รู้ตัว แล้วตะโกนเสียงดังว่า “เอ๊ะ หมออวิ๋น จะไปไหนน่ะ?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยหันกลับมา “ในเมื่อหลิวซานเย๋ไม่ได้จริงใจจะทำธุรกิจกับฉัน ฉันก็ไม่มีเหตุผลต้องอยู่ต่อ ไปถามหาที่อื่นดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลาทุกคน”
“โธ่ พูดไปพูดมาก็แค่รู้สึกว่ามันแพงสินะ?”