เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้นอวิ๋นซุ่ยซุ่ยมาที่โรงพยาบาล จึงได้ยินว่าเมื่อวานป้ากุ้ยจือก่อเรื่องใหญ่ คณบดีจึงให้หลี่เหวยหมินกลับบ้านไปพักหลายวัน แม้แต่นักศึกษาที่เขาดูแลอยู่ก็ถูกส่งมอบให้หมอโจวดูแลชั่วคราว
หวังซวงยังคงค่อนข้างดีใจ เพราะเธอรู้สึกว่าหมอหลี่มักทำหน้าบึ้งตึงอยู่เสมอ สีหน้าราวกับไม่สมหวังในชีวิต พูดจาก็ไม่น่าฟังเท่าไร
แต่หมอโจวกลับอัธยาศัยดีมาก มักยิ้มแย้มอยู่เสมอ แม้ก่อนหน้านี้จะมีเรื่องขัดแย้งกับนักศึกษาอวิ๋น เขาก็เอาแต่พูดเกลี้ยกล่อม ไม่ได้โกรธจนเสียหน้าเลย ดูอย่างไรก็เป็นอาจารย์ที่ดี
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเห็นนักศึกษาหลายคนที่เดิมทีอยู่ภายใต้การดูแลของหลี่เหวยหมิน ต่างเดินตามหลังหมอโจวด้วยสีหน้าเบิกบาน ก็อดส่ายหน้าไม่ได้
เธอคิดในใจว่า มีคนถูกความอ่อนโยนที่ฉาบอยู่ภายนอกของเจ้าคนแซ่โจวหลอกเข้าให้อีกแล้ว