กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหอซิ่วเยว่ลางานวันนี้ จนถึงคาบสุดท้ายของช่วงบ่ายถึงกลับมา
แต่สิ่งแรกที่เธอทำหลังกลับมาไม่ใช่ไปเข้าเรียน หากเป็นการไปหาอวิ๋นซุ่ยซุ่ย
เดิมทีอวิ๋นซุ่ยซุ่ยกำลังจะไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมหวังเหยียนซงอยู่พอดี พอเห็นเธอ ดวงตาก็โค้งเป็นรอยยิ้มทันที “เธอกลับมาแล้วเหรอ?”
เหอซิ่วเยวี่ยพยักหน้า “เพิ่งจัดการเรื่องหนึ่งสำเร็จ…”
เธอชะงักไปครู่หนึ่ง
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยสังเกตเห็นท่าทีอยากพูดแต่ไม่พูดของเธอ จึงเลิกคิ้วถาม “มีอะไรเหรอ?”
“ฉันกำลังคิดอยู่ว่า ถ้าฉันเป็นคนบอกเธอ เธอจะดีใจกว่าหรือถ้ารอให้กู้หัวหน้ากองร้อยเป็นคนบอก เธอจะดีใจกว่า” เหอซิ่วเยวี่ยตอบพลางครุ่นคิด
“เรื่องอะไรเหรอ ถึงได้ลึกลับขนาดนั้น?”