กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหอซิ่วเยวี่ยลากอวิ๋นซุ่ยซุ่ยเข้าโรงอาหาร พอเห็นว่าแม่ของเหอเสียไม่ได้ตามมา เธอจึงค่อยผ่อนฝีเท้าลงแล้วพูดอย่างรู้สึกผิดว่า “ขอโทษนะซุ่ยซุ่ย ฉันไม่คิดว่าจะทำให้เธอเดือดร้อน”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยรีบส่ายหน้า “จะเรียกว่าเดือดร้อนได้ยังไง? เดิมทีฉันก็เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่แล้ว”
“แต่ถึงยังไงแม่ของเหอเสียก็มาหาเรื่องฉัน” เหอซิ่วเยวี่ยยังคงรู้สึกผิด
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยตบมือเธอเบา ๆ “ความสัมพันธ์ของพวกเราสองคน ไม่ต้องแยกแยะกันชัดเจนขนาดนั้นหรอก เมื่อกี้…ก็ถือว่าเราสองคนซวยด้วยกันแล้วกัน”
สีหน้าผ่อนคลายของเธอพลอยทำให้เหอซิ่วเยวี่ยอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย เธอพยักหน้าเห็นด้วย “ซวยจริง ๆ”